TÜRKİYE’DE PARTİ-DEVLET İLİŞKİSİ: SİYASİ PARTİLER KANUNU’NUN KARŞILAŞTIRMALI ANALİZİ VE POLİTİKA ÖNERİLERİ/ Doç. Dr. Şebnem Yardımcı-Geyikçi

TÜRKİYE’DE PARTİ-DEVLET İLİŞKİSİ: SİYASİ PARTİLER KANUNU’NUN KARŞILAŞTIRMALI ANALİZİ VE POLİTİKA ÖNERİLERİ
Doç. Dr. Şebnem Yardımcı-Geyikçi

ÖZET

İkinci Dünya Savaşı’nın, tüm dünyada olduğu gibi Türkiye’de de önemli ekonomik ve siyasi sonuçları olmuştur. Türkiye 1945’ten sonra tek partili sistemi terk etmiş, çok partili
siyasal sisteme geçmiş, iktisadi ve siyasi alanlarda liberalleşme yoluna girmiştir. Bu süreçte rejimin kurucu partisi Cumhuriyet Halk Partisi’nin içinde, Türkiye’deki siyasal sistemi
yeniden yapılandırmayı hedefleyen muhalif gruplar ortaya çıkmıştır. Bu muhalif gruplar önce Demokrat Parti’yi daha sonra Millet Partisi’ni kurmuşlardır. Bu dönemde din-devlet
ilişkileri yeni paradigmalar ışığında yeniden şekillenmiş, Cumhuriyet rejiminin benimsediği katı laiklik anlayışı sorgulanmaya başlanmıştır. Bu hareketler, siyasi partilerin söylemlerini
de etkilemiş, her parti din karşısında kendini yeniden konumlandırmıştır. Bu çalışma, din devlet ilişkileri ve laiklik bağlamında yeni ve özgün söylemler geliştiren Millet Partisi’nin
politikalarını tartışmayı, ayrıca, Millet Partisi’ni diğer iki partiden ayıran noktaları ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çalışmanın konusu, Türkiye’de çok partili yaşamın erken
dönemleriyle ilgilidir. Dolayısıyla bu kadar erken bir dönemde oldukça liberal ve radikal öneriler sunabilen Millet Partisi’nin politikalarını Türkiye Büyük Millet Meclisi tartışmaları
etrafında incelemek Türk siyasi tarihine önemli katkılar sağlayacaktır.
Anahtar kelimeler: Din-devlet ilişkileri, Cumhuriyet Halk Partisi, Demokrat Parti, Millet
Partisi, Laiklik

Türkiye’de Parti-Devlet İlişkisi Siyasi Partiler Kanunu’nun Analizi ve Politika Önerileri.PDF